یکی بود یکی نبود زیر گنبد کبود همه بودن پسرک نابغه هم بود. پسرک ما خیلی سرش شلوغ پلوغ بود. نه اینکه فکر کنی دختر مختر ریخته بودن دور و برش، نه بابا از این خبرا نبود، چیزی که بود شلوغی کاذب بود. یعنی همه چی بود و هیچی نبود. پسرک نابغه ی ما شاغل بود. مدرکش رو مکانیک گرفته بود و دانشجوی فوق صنایع هم بود. از شما چه پنهون هم کار و هم درس یکم پسرک نابغه ی مارو داشت آزار میداد. به هرحال جوون بود و هزار آرزو و حالا اینقدر خودش رو درگیر کرده بود که فرصت نداشت یه سفر خشک و خالی بره! بگذریم روزها میگذشت تا اینکه از قضا تحویل پروژه های پسرک ما نزدیک و نزدیک تر شد. نابغه نگو تنبل بگو تنبل ِ تنبلا بگو. اینقدر کارهاش رو نکرد تا 1 ماه مونده به تحویل پروژه اش فهمید عجب اشتباهی کرده و از همون موقع بود که نم نم شروع کرد. اوایل از روزی 1 ساعت شروع کرد تا اینکه 2 هفته مونده به تحویل ساعت ها بیشتر و بیشتر شدن و بعضی روزها پسرک ما فقط 5 ساعت در طول روز میخوابید. صبح ها که میرفت سر کار و غروب که برمیگشت شروع میکرد تا 2 3 نصف شب و روز بعد دوباره از نو. هفته ی آخر تقریبا شبانه روزی شده بود بجز دو سه ساعت دیگه پسرک ما خواب مفید نداشت. 2 شب مونده به تحویل کاملا پیوسته شد و تا صبح بیدار موند. اتفاقا این دو روز تو خونه تنها هم بود و شرایط خیلی خاص شده بود!! پسرک نابغه تو بد مخمصه ای افتاده بود. روز حرکت بسمت دانشگاه برای تحویل پروژه وقتی سوار قطار شد تازه فهمید تمام فایل های پروژه رو جا گذاشته و دیگه کار از کار گذشت! دست روزگار تازه میخواست با مهندس کوچولوی ما بازی کنه برای همین پسرک نابغه که با کمال وقاهت با مسئله کنار اومده بود نشست توی کوپه اش. همینطور با خودش کلنجار میرفت تا اینکه برادر کینگ مانندش بهش زنگ زد و قرار شد فایل ها رو براش ایمیل کنه. پسرک نابغه بشدت تحت تاثیر استرس وارد شده دچار درد زخم معده کهنه اش شد و توی کوپه دراز کشید. در همین منوال در کوپه باز شد و دو تا خانم باشخصیت وارد کوپه شدن. پسرک نابغه که یکم جا خورده بود فهمید این دومین بازی روزگار تو همچین روزیه برای همین خودش رو کنترل کرد و پس از یه احوالپرسی کوچولو سعی کرد از قضیه سردر بیاره. دخترهای جوون قصه ی ما برای فرار از شلوغی کوپه شون به کوپه ی خالی پسرک نابغه پناه آورده بودن و مهندس ما هم اصلا حوصله نداشت. برای همین خانم های باشخصیت کمی تا قسمتی بهشون برخورد و دیگه سراغ پسرک نیومدن. اون شب پسرک تو خوابگاه تا فردا ظهر پای کامپیوترش نشست و 2 تا کلاس رو پیچوند و پروژه رو از نو حاضر کرد. اما مقاله درست نشد و پسرک مقاله رو ناقص تحویل داد. بعداز ظهر که مهندس کوچولو از خستگی داشت میمرد رفت انتشارات دانشگاه تا سی دی پروژه رو برای استاد رایت کنه که بازهم روزگار بازیش اومد. اینبار دختر خانم دانشجو از مهندس راجع به رشته اش پرسید و مهندس که اصلا تو حال و هوای خودش نبود رو کمی سوال پیچ کرد. پسرک نابغه که تقریبا 2 هفته بود طعم خواب رو نچشیده بود از سوالات دخترک فرار کرد و به قولی پیچوند و رفت که برای ناهار ساندویچ بخوره. دخترک ماجرا ناراحت از اینکه مهندس کوچولو برای صرف یه نوشابه خالی هم دعوتش نکرده خداحافظی معناداری کرد و رفت.